Monotonix

In thuisland Israël is de band al bij zoveel podia verbannen. Niets en niemand is veilig voor zanger/acrobaat Ami Shalev. Binnen enkele minuten maakt deze bastaardzoon van Iggy Pop de hele zaal tot een apenkooi en pakt hij het publiek bij z'n lurven.

Terwijl drummer Haggai Fershtman en gitarist Yonatan Gat samen een aardige verzameling Deep Purlple- en Sabbatheske riffs produceren, gaat Shalev onnavolgbaar tekeer. Met de broek op de knieën pijpt hij de microfoon, slingert zich via het plafond door de zaal, giet brandend kaarsvet over zijn bandmaat, zet de prullenbak met inhoud en al over het hoofd van de drummer, gevolgd door het halve drumstel. Zelfs als hij zich boven op de slagwerker gooit, blijft deze gewoon doormeppen.

Uiteindelijk eindigt de band - inclusief drumstel - op de toog van de bar. Shalev hangt opnieuw met z'n voeten aan het plafond. Nog minuten na de laatste noot wappert hij daar ondersteboven heen en weer en vertelt ondertussen een filosofisch verhaal over dat alles op die manier in omgekeerde volgorde werkt - na je veertigste word je weer jonger.